قطعا یکی از آدم هایی که توی زندگیم خیلی دوسش دارم داداشمه؛ ولی توی خانواده‌ام کسی که خیلی اذیتم می‌کنه خودشه، دقیقا طوری رفتار می‌کنه که انگار والدمه. والدین واقعیم با اینکه سخت گیری های خودشون رو دارن ولی قدیمی ترن و هوش این نسل جوان رو ندارن که آچمزت کنن و هیچ روزنه‌ای برای اشتباه برات باقی نذاره!

هرچند دو روز پیش که با مامانم دعوام شد و اونم مثل بنزین روی آتیش وارد بحث شد خیلی جدی بهش گفتم حق نداره توی زندگی من دخالت کنه و پدر و مادرم کافی‌ان و برای تحکیم سخن هم جدی بهش گفتم «تو گوز کدوم کونی» ولی حیف که زدم زیر خنده :)))))

اذیت کردناش جدی از نظر من rage bate خواهر برادری نیست دیگه و از حد گذشته و خیلی ادعاش می‌شه.